လူမသိတဲ့ (၃) နာရီ

ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္ေန႔ကလူမသိတဲ့ (၃) နာရီအၾကာအျဖစ္ပ်က္ေလးတစ္ခုပါ။ ယခုႏွစ္မိုးရာသီမွာဇာတိေျမအျပန္မွာထူးထူးျခားျခားမိုးမ်ားတာေၾကာင့္ မႀကံဳစဖူးေရႀကီးမႈနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ဘီးလင္းၿမိဳ႕ အပါအဝင္ မြန္ျပည္နယ္တစ္ခုလံုးနဲ႔ ကရင္ျပည္နယ္ေတြမွာစိုးရိမ္ေရမွတ္ဆိုၿပီးေျပာေနတာေတြ ရွိေပမယ့္ စိုးရိမ္ေရမွတ္ဆိုတာဘယ္အမွတ္လဲဆိုတာေတာ့ ကိုယ္ေတြ႔ မႀကံဳရေသးေတာ့ မသိေသးပါဘူး။ ျမန္မာနဲ႔ ထိုင္းၾကားကအရွည္ဆံုးတံတားက်ိဳးတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေၾကာင့္ အျပန္လမ္းမွာတံတားျဖတ္တုိင္းရင္တထင့္ထင့္နဲ႔ပါပဲ။ စစ္ေတာင္းတံတားေပၚအေရာက္မွာစစ္ေတာင္းျမစ္ကိုျမင္ရခ်ိန္မွာေသြးပ်က္စ ျပဳလာပါတယ္။ စစ္ေတာင္းျမစ္ေရကေနာက္က်ိေနၿပီးအပ်က္အစီးေတြ ျမစ္ထဲမွာေမ်ာေနပါတယ္။ ကားဆရာကလည္းမိုးသည္းလြန္းတာေၾကာင့္ ျဖည္းျဖည္းေလးပဲေမာင္းေနေတာ့ ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္တဲ့လူအတြက္ ပိုၿပီးအခ်ိန္ၾကာေနခဲ့ပါတယ္။ သိမ္ဇရပ္ ေရာက္ခ်ိန္ တံတားသစ္က ျဖတ္ေတာ့လည္း ျမင္ကြင္းေတြကစိုးရိမ္စရာေတြခ်ည္းပါပဲက်ိဳက္ထိုကိုေက်ာ္လာၿပီးမွာကားလမ္းေတြကပိုဆိုးလာပါတယ္။ လမ္းေတြမွာေရေက်ာ္တာေၾကာင့္ စက္ပယာကအၿမဲလိုလိုကားေပၚနဲ႔ ကားေအာက္ ေျပးဆင္းလိုက္ ေျပးတက္လိုက္နဲ႔ ကားဆရာကိုဆရာျပန္လုပ္ေနခဲ့ရပါတယ္။ မိုင္တိုင္ ၁၂၇အေက်ာ္မွာဘီးလင္းေခ်ာင္းေရေတြကကားလမ္းအေပၚ အေတာ္ေလးေက်ာ္ေနတာကိုစၿပီးေတြ႔ရပါတယ္။ ေရွ႕မွာကားေတြတန္းစီေနလို႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေမာင္းၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကားလည္းတန္းစီလိုက္ရပါတယ္။ တံတားေၾကာင့္လား၊ လမ္းေၾကာင့္လားဆိုတာကားေပၚကလူေတြ တီးတိုးၿငီးသံတခ်ိဳ႕ ၾကားရပါတယ္။ ဒီေနရာကလမ္းကေရေက်ာ္ေနၾကဆိုတာသိေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ထိေက်ာ္ေနလဲဆိုတာမခန္႔မွန္းနုိင္ေသးပါဘူး။ မိုးရြာေနလို႔ ေအာက္မဆင္းနုိင္ေပမယ့္ ကားျပတင္းကေရွ႕ကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့ မ်က္စိတဆံုးကကားတန္းႀကီးပါပဲ။ စိတ္ကိုေလွ်ာ့ကာဆိုဖာေပၚမွီၿပီး ျပန္ထိုက္လိုက္ပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကားေရြ႕သြားခ်ိန္မွာေတာ့ လံုးဝေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ျမင္ကြင္းတစ္ခုကို ျမင္လိုက္ရၿပီးက်က္သိန္းေမြးညင္းမ်ားက ထ မိပါတယ္။ တကိုယ္လံုးစိုရႊဲေနတဲ့ စစ္သားေလးေတြကမိုးရြာထဲမွာရပ္ၿပီးကားေတြကိုလမ္းျပေပးေနၾကတာပါ။ စစ္သားေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က မိုးကာေလးေတြ မလံု႔တလံုဝတ္ထားေပမယ့္ တကိုယ္လံုးကေတာ့ ရႊဲရႊဲစိုေနပါတယ္။ ေရေၾကာင့္ လမ္းတလမ္းလံုးဘာမွမျမင္ရပါဘူး။ စစ္သားေလးေတြ က လမ္းေဘးတဖက္တခ်က္မွာရပ္ၿပီးလမ္းမျမင္ပဲဆက္ေမာင္းသြားရင္ ကားေခ်ာက္ထဲကိုက်သြားမည္ျဖစ္လို႔ လမ္းကို ျပေပးထားပါတယ္။ စစ္သားေလးေတြ လမ္းမျပရင္လည္းကားေတြ တစ္စီးၿပီးတစ္စီးေဘးကေျမာင္းထဲကိုထိုးက်တာနဲ႔ လမ္းတစ္လမ္းလံုးပိတ္ေနေလာက္ပါၿပီ။မိုးရြာထဲကမိုးေရထဲမွာလမ္းႏႈတ္ခမ္းေတြကိုနင္းၿပီးရပ္ေနတဲ့ ေရထဲကစစ္သားေလးေတြရဲ႕ ၾကားထဲမွာကားေတြကတစ္စီးၿပီးတစ္စီးေမာင္းေနပါတယ္။

တခ်ိဳ႕ကားေတြ ေရွ႕ဆက္မရုန္းနုိင္ခ်ိန္မွာစစ္သားေလးေတြကဝိုင္းတြန္းၾကျပန္ပါတယ္။ ကားကပံုမွန္ခ်ိန္ထက္ ပိုၾကာေနတာေၾကာင့္ ဗိုက္ဆာတာနဲ႔ ပါလာတဲ့ ေပါင္မုန္႔တစ္လံုးကိုကိုက္ရင္းမွန္ကေနအျပင္ကိုေငးၾကည့္ေတာ့ မ်က္လံုးေပၚမွ မိုးေရစက္မ်ားကိုသုတ္ၿပီးေမာ့ၾကည့္ေနတဲ့ စစ္သားေလးတစ္ေယာက္ကို ျမင္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာခံစားမႈတစ္မ်ိဳးရလိုက္ပါတယ္။ ေန႔လည္ တစ္နာရီထိုးေနပါၿပီ။ စစ္သားေလးေတြၾကည့္ရတာဘာမွစားရေသးဟန္မတူ။ စိတ္မေကာင္းလည္းျဖစ္မိသလိုမိုးလံုကားထဲကစိုဖာေပၚမွာထိုင္ၿပီးေပါင္မုန္႔စားျပမိတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၿပီးရွက္မိပါတယ္။ မိုးနဲနဲစဲတာနဲ႔ မွန္တံခါးကိုဖြင့္ၿပီးဓာတ္ပံုရိုက္လိုက္ပါတယ္။ စစ္သားေလးေတြကေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုသိပ္ၿပီးစိတ္ဝင္စားဟန္မရွိ။ အထက္ကခိုင္း၍လုပ္ရသည္လား၊ တာဝန္အရေၾကာင့္လားမသိရေပမယ့္ ကားတစ္စီးၿပီးတစ္စီးရဲ႕ ဘီးေတြကိုေသခ်ာစူးစိုက္ၿပီးၾကည့္ေနၾကၿပီးတစ္စီးရပ္သြားတာႏွင့္ ဝိုင္းတြန္းၾကသည္၊ ေရထဲကတက္သြားမွ စိတ္ခ်သြားသည့္ဟန္ျဖင့္ ေနာက္တစ္စီးကိုဆက္ၿပီးအာယံုစိုက္ေနၾကသည္။ေရထဲကေနလမ္းေပၚ ကားေရာက္လာေတာ့မွာ ျမင္ကြင္းတစ္ဆံုးကေရျပင္ႀကီးျဖစ္ေနမွန္းသတိထားမိပါတယ္။ဘီးလင္းၿမိဳ႕လမ္းအားလံုးနီးပါးကေတာ့ ေရကခါးတစ္ဝက္ေက်ာ္အထိကိုတက္လာၿပီးအိမ္ေတြလည္းျမဳပ္၊ ကားေတြ လည္းေရေမ်ာကုန္ပါတယ္။ ကားကေတာ့ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ ဆက္ၿပီးေမာင္းေနဆဲ ျဖစ္သလိုမိုးကလည္းသဲေနဆဲပါပဲ။ ခ်မ္းလာတာေၾကာင့္ အက်ီအိပ္ထဲကိုလက္နႈိက္လိုက္ေတာ့ စားလက္စေပါင္မုန္႔ကိုစမ္းမိခ်ိန္မွာခုနက ျမင္ကြင္းကို ျပန္ျမင္မိျပန္ပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွေမ့လို႔မရတဲ့ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါပဲ။ ၃ နာရီေလာက္ ျမင္ခဲ့ရေပမယ့္ ေနာင္ ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္ထိတုိင္ ေမ့နုိင္မယ္မထင္ပါ။ ေနာက္တေန႔ သတင္းထဲမွာထုိင္းနုိင္ငံကဆည္ေဖာက္ခ်လို႔ ေသာင္ရင္းျမစ္ေရႀကီးတာကိုထုိင္းနုိင္ငံကေထာက္ပံ့တယ္ဆိုၿပီးဝတ္စံုအျပည့္ဝတ္ထားတဲ့ ကယ္ဆယ္ေရးသမားေတြကိုဂ်ာနယ္တခ်ိဳ႕မွာေတြ႔ရပါတယ္။ ရန္ကုန္-ေမာ္လၿမိဳင္လမ္းေပၚ ဘီးလင္းနားကမိုးကာတစ္ပိုင္းနဲ႔ စိုရႊဲေနတဲ့ စစ္သားေလးေတြ ပံုကိုေတာ့ ဘယ္ဂ်ာနယ္မွာမွမေတြ႔ရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာေၾကာင့္ ရင္နာစရာေကာင္းတဲ့ အေမ့ခံပံုရိပ္တစ္ခုအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္လိုက္ရပါတယ္။

 
.. www.MyanmarExpress.net