ခိုတစ္ေကာင္ရဲ႕သီခ်င္း

အခ်ိန္ရမယ္ဆို ...
ေမတၱာတရားအေၾကာင္း ေျပာျပမယ္
ဉာဏ္ပညာအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးမယ္
စိတ္၀င္စားမယ္ဆို ...
မက်က္ေတာ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြအေၾကာင္းေျပာလို႔
တစ္ဦးအနာကို တစ္ဦးက လွ်ာနဲ႔ရက္ေပးရင္း
အခ်င္းခ်င္း ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေပးသင့္ ေပးရမယ္။

ကိုယ့္အကုသိုလ္နဲ႔ ကိုယ္
ခဏ ခဏ က်ကြဲေနတဲ့ေကာင္
ဒါေတာင္ အသံျမည္ခြင့္ မရခဲ့ ...
ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အေၾကာင္း
ခိုတစ္ေကာင္လို ညည္းမေနခ်င္ဘူး
အဆင္မေျပမႈေတြကေတာ့
ေတာက္တဲ့ တစ္ေကာင္လုိ
ေျခၿမဲ လက္ၿမဲ
ဘ၀က ေသေပးမွ ေက်ေအးမွာလား။

အၿမီးေတာင္ မက်က္ေသးဘူး
ေခါင္းစားလိုသူေတြက ခပ္မ်ားမ်ား
အဆီတ၀င္း၀င္း ကိုယ္က်င့္တရားမ်ားနဲ႔
ဟီးဟီးထ အရွက္မဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ား
ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔
သြားၾကားထိုးတံ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္ ဟန္ေရးျပသူမ်ား
ကိုယ့္ထက္နိမ့္တာေတြကို
ေမာ့ေမာ့ၾကည့္ရတာ နာတယ္။

လူညံ့အေၾကာင္းေတြသိဖုိ႔
ငါကိုယ္တိုင္ ညံ့ေပးလိုက္ရျခင္းမ်ား
ကမာၻ႔သတင္းစာမ်ားနဲ႔
တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ မနက္စာမ်ား
ဖြတ္ေက်ာေပၚ ထင္းေခြၿပီးခ်က္ျပဳတ္တဲ့ညစာ
ဘာမွ မရွိရင္ေတာ့
ေရေသာက္ ဗိုက္ေမာက္ အိပ္ေနလိုက္႐ံုပဲ
တစိမ္းျပင္ျပင္ မ်က္ႏွာေတြၾကား
အေသြးတူ အသားတူခ်င္း နင္းတာ ရြံတယ္

ႏြမ္းနယ္တဲ့ ဦးေခါင္းကိုထူရင္း
အေရခံြလဲ ေျမြတစ္ေကာင္လို လူးလြန္႔
အေကာင္ေသးေပမယ့္ ဇ,ရွိတယ္ဆိုဆို
ေျမြေပြးမွန္းသိေအာင္ အေမာက္ေထာင္တယ္ဆိုဆို
လမ္းေတြေပ်ာက္ေနသေရြ႕
လမ္းေတြေလွ်ာက္ေနၾကဦးမွာဘဲ
လမ္းဟာ
အေၾကြေစ့သံ တခၽြင္ခၽြင္နဲ႔ ...
အိမ္ျပန္ဖု႔ိ လွမ္းေနဦးမယ္ထင္မယ္။

ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အေၾကာင္း
အဆင္ေျပတာ မေျပတာေတြလည္း
ခိုတစ္ေကာင္လို ညည္းမေနခ်င္ေတာ့ဘူး ...။ ။

"ေလျပည္"

တစ္ေန႔ေတာ့ၿပန္လာခဲ့ပါ့မယ္ . . . ေမေမ

ဟိုးအေ၀းမွာ

ၾကယ္စင္ေတြ..သူတို႔စြမ္းသေလာက္

မႈန္ၿပၿပေပမယ့္..“ လင္း ” ၿပရွာတယ္ ေမေမ

ကၽြန္ေတာ္ေရာ...ေမေမ့အတြက္

ဘယ္လို သစၥာတရားေတြနဲ႔

ဘယ္လို ေမတၱာတရားေတြနဲ႔

“ လင္း ” ၿပခဲ့ၿပီးၿပီလဲဟင္ ...

ေမေမ

ကၽြန္ေတာ္တို႔အရပ္မွာ

ေနေတြမပြင့္ဘူး .. လေတြမသာဘူး

အခ်ိန္တိုင္းမွာ ဖိႏွိပ္စီးပိုးမႈေတြနဲ႔

ဘယ္လိုမ်ား ေနသာစရာေကာင္းမွာတဲ့လဲ

ဂါရ၀တရား နဲ႔ ရိုေသမႈဟာ

လူ႔ဘံုသမိုင္းမွာ ေပ်ာက္ဆံုးေနေလရဲ႕

ေမေမသင္ၾကားခဲ့သမွ်

ကၽြန္ေတာ့္မွာ . . . . ေနာင္တ ဆိုတာကိုအေဖာ္ၿပဳလို႔

ခရီးၾကမ္းကို ဆက္လက္လႊင့္ေနမိဆဲ

ေမေမ

ဒီေၿမဒီေရဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့

တမာခါးေတြစိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ ပူၿပင္းစူးရွ

ကႏၱာရသက္သက္ရယ္ပါ ေမေမ

တခမ္းတနား အေဆာက္အအံုေတြနဲ႔

မီးရထားၿဖဴၿဖဴၾကီးေတြနဲ႔

သူတို႔ဟာ စက္ရုပ္ေတြမ်ားလားေမေမ

အခ်ိန္တန္အိပ္ အခ်ိန္တန္စား

ဘ၀ဟာ ေနၿခင္းလား... ေသၿခင္းလား

ဘယ္လို အသိတရားမ်ိဳးေတြနဲ႔

ကၽြန္ေတာ္ဆက္ေနထုိင္ရမလဲဟင္ ေမေမ

ေက်းဇူးျပဳ၍ ငါ႔ကုိခ်စ္ရင္ မုန္းပါ

ေကာင္မေလးေရ……..
ငါ႔ရင္ခြင္မွာ မင္း တစ္ကိုယ္စာေလးေတာင္
ခုိလွဳံ ခြင္႔ မေပးနုိင္ခဲ႔ဘူး။
ငါဟာ “ေတမိ” မဟုတ္သလုိ
“အရိယာ”လည္း မျဖစ္ေသးပါဘူး။
မင္းခံစားရတဲ႔ ေ၀ဒနာ၀ါက်ေတြအတုိင္း
ဤ သည္ မေရြး ငါကုိယ္တုိင္လည္း
ခံစားခဲ႔ရဖူးပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔……….
ဘ၀မွာလုိအပ္ရင္ အခ်စ္ဆုိတာလည္း
တိတ္တိတ္ေလး ရွင္သန္ေပးရတယ္။
ကုိယ္တုိင္ဆြဲတဲ႔ စည္းမ်ဥ္းအျပင္ဘက္ကုိ
ငါဟာ ေျခေခ်ာ္လက္ေခ်ာ္ေလးေတာင္
ေလွ်ာက္မၾကည္႔၀င္႔သူပါကြယ္။
လက္ညိွဳးေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ တံေတြးခြက္ထဲ
ငါကိုယ္တုိင္လည္း မစီးေမ်ာ၀ံ႔သလုိ
မင္းကုိလည္း မသိမ္းသြင္းခ်င္ဘူး။
ေကာင္မေလးေရ………..
မင္းအိမ္မက္ေတြထဲ ငါ႔ကုိအလည္မေခၚခ်င္ပါနဲ႔
ငါဟာ မင္း ေမွ်ာ္လင္႔တဲ႔ အိန္လ္ဂ်ယ္မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူးကြယ္။
တကယ္ေတာ႔ အခ်စ္ဆုိတာ
အခ်စ္ခံရတာထက္ ခ်စ္ေနရတာက
ပုိျပီးမြန္ျမတ္သန္႔စင္ပါတယ္။
ေကာင္မေလးေရ….
ေက်းဇူးျပဳ၍ ငါ႔ကုိခ်စ္ရင္ မုန္းလုိက္ပါ။

"ခုိင္နုငယ္"

တြယ္တာလွေပမယ္႕

တြယ္တာလွေပမယ္႕
ကြယ္ရာကပဲခ်စ္ေတာ႕မယ္

ဆင္ခက္ေလေတာ႕
မၾကင္ရက္တယ္ သခင္ဆိုမလား
ၿငိဳျငင္ရင္ ကိုယ္႕အျပစ္ပါပဲ
စိတ္ညစ္တယ္ ကြယ္ ။ ။

သံေယာဇဥ္ ေခြကာရစ္ေပမယ္႕
ျပန္ေျပာလွ်င္ ေဝဒနာျဖစ္ရံုမို႕
ခ်စ္တတ္သူ အမူလုပ္ပါလို႕
မပူရုပ္လို ဟန္ေဆာင္တင္းေပမယ္႕
ရင္တြင္းမွာ မၾကည္ေမြ႕ေလေတာ႕
သည္ေန႕လည္း စိတ္ညစ္တယ္
သိပ္ခ်စ္တယ္ လို႕ မဆိုသာေတာ႕ ။ ။

ပါးစပ္ ကေျပာရမွာလား
ႏွဳတ္ဖ်ား က ေမတၱာ မရွိပါဘူး
အၾကည္႕ဆံု ေဝဒနာေႏြးေတြ က
အၾကင္နာ ေျခရာေလးေတြပဲ
အေတြးမွာ ရစ္ဝဲဝဲ နဲ႕
ခ်စ္သည္းရယ္ ဘာသာေျဖလို႕
မာယာေတြ ဟန္ေဆာင္ထိမ္းကာ
သူစိမ္း ေတြေပါ႕ ။ ။


***************************************************

ေျဖာင္႕ခ်က္ ( ေမာင္စိန္ဝင္း )

လြမ္းဖို႕ ရွိတာ သိလိုက္ ပါေၾကာင္း
မ်က္ရည္ေခ်ာင္း မွာ ေခါင္း အံုးေလး ေမ်ာ ေနမွ .....

***************************************************

ခ်စ္သူသိေစ ( ေမာင္စိန္ဝင္း )

ပန္းပြင္႕ရွိမွ ၊ ရနံ႔ ရတာ
မဟုတ္ပါဘူး ၊ ဖူးသည္႕ဝတ္ငံု
ထံုသည္႕တစ္ပြင္႕ ၊ နမ္းခြင္႕တစ္ရွိဳက္
ရသည္႕ခုိက္မွ ၊ ထာဝရတည္
ကာလရွည္လ်ား ၊ ႏွလံုးသားမွာ
စြဲၿမဲစြာျဖစ္ ၊ ထံုနံ႕ယစ္ေဝ
ပ်ံ႕ဆြတ္ေစ၏ ၊ ခ်စ္သူသိေစ...။

မ်က္ႏွာေတြ႕မွ ၊ ျမင္ခြင္႕ရတာ
မဟုတ္ပါကြယ္ ၊ ဘယ္ကိုသြားသြား
ဘယ္နားေရာက္ေရာက္ ၊ ဘယ္ေလာက္ေဝးေဝး
အေတြးမွာရွိ ၊ အၾကည္႕မွာျမင္
သူပဲထင္တယ္ ၊ ေကာင္းကင္လိုပဲ
ေမာ႕ၾကည္႕ဆဲမွာ ၊ ေတြ႔ႏိုင္ပါ၏
ခ်စ္သူသိေစ ။

အသံၾကားမွ ၊ နားမွာဆတ္ဆတ္
ၾကားလာတတ္တာ ၊ မဟုတ္ပါေလ
စမ္းေရသံၾကား ၊ သူ႕စကားရွိ
ငွက္၏ ေတးမွာ ၊ သူ႕သံသာေတြ
ႏွဳတ္ေျခြစကား ၊ နားမွာတီးတိုး
ဟိုးးးးးး အရင္လို ၊ ရႊင္ၾကည္ခ်ိဳျမ
ၾကားေနရ၏ ၊ ခ်စ္သူ သိေစ ။

ခ်စ္သူသိေလ.....
သတိယလွ်င္ ၊ ေဒသအကြာ
ေနရတာကြဲ ၊ ဘယ္လိုခြဲခြာ
ဘယ္ေလာက္ကြာ မလဲ
ဘယ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ၊ တြယ္တာရစ္ငင္
ထာဝရထင္ေသာ ၊ ရင္ထဲ အရိပ္
စြဲလမ္းစိတ္ျဖင္႕
အိမ္မက္တိုင္းမွာ ရွိေနသူ ။ ။

********************************************************

ဒီတစ္ခါေတြ႕ရင္ ေၿပာလိုက္ပါ႔မယ္

Tuesday, March 23rd, 2010

ဒီတစ္ခါေတြ႕ရင္ ေၿပာလိုက္ပါ႔မယ္

မေတြ႕လိုက္ဘူးဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း

ဘာမွ မေၿပာလိုက္တဲ႔ အေၾကာင္း

သြားပါေသးတယ္

ဒီေန႔ထိ အဲ႔ဒီကိုမေရာက္ဘူး

ေဆးရံုေဆးခန္းဆိုရင္

မေတြ႕လိုက္ဘူးဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း

ဘာမွ မသိဘူးဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း

ဒီတစ္ခါေတြ႕ရင္ ေၿပာလိုက္ပါ႔မယ္

စိတ္မွာလဲ ဒဏ္ရာၾကီးနဲ႔

ပတ္တီးစည္းပါအံုးလား

မ်က္လံုးထဲမွာလဲ အမႈန္ေတြဝင္ေနတယ္

အဲ႔ဒီ ၾကီးပြားခ်င္စိတ္ကို နည္းနည္းေလာက္

ဖယ္လို္က္ပါလား

ဘာမွမသိတဲ႔အေၾကာင္း

မေန႔က သူနဲ႔ေတြ႕ေတာ႔ေၿပာလုိက္တယ္...။

Labels: ကဗ်ာ

ေသြးေအးၿခင္း

Friday, November 6th, 2009

မီးေတာင္တစ္လံုးလို
အလြမ္းေတြအံုဖြဲ႕လာတဲ႔အခါ
ညေနေစာင္းတစ္ခုမွာ ငိုခဲ႔ဖူးတယ္။

အရင္တုန္းကလို
အသံေတြၿပန္ေပးပါ
အႏိုင္ပိုင္းခံရသူလို
မွတ္တိုင္မွားဆင္းမိေသာအခါ
လူမွန္းသူမွွန္းမသိ
လြတ္က်သြာေသာဘဝကို
ၿပန္အဖတ္ဆယ္ေနရတယ္။

ပိုင္ဆိုင္ၿခင္းေတြမ်ားလာတဲ
႔တစ္ေန႔
စြန္႔လႊတ္ရၿခင္းေတြမ်ားလာၿပီဆိုတာ
သူနဲ႔စကားလက္ဆံုမက်ခင္ကတည္းက
မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔သိခဲ႔တယ္။

အခ်စ္ဆိုတာ
တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို
သည္းထန္စြာ သတိရၿခင္းတစ္မ်ိဳးပဲလို႔
လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေၿပာတဲ႔အခါ
သူ႔တို႔မ်က္ႏွာေတြကို ေစ႔ေစ႔ ၾကည့္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္။

တစ္ကယ္ေတာ႔
လူဟာေသြးေႏြးသတၱဝါဆိုတာကို
တစ္ခါတစ္ရံ သံသယရွိတယ္။
အေဝးသို႔ ဆြဲယူလြင္႔ပစ္ခံလိုက္ရေသာ
ခဲတစ္လံုးဟာ ၾကာေတာ႔လံုးပါးပါးခဲ႔တယ္။

ေလာ႔ဂ်စ္ေတြမ်ားလာတဲ႔အခ်စ္ေၾကာင္႔
လူေတြဟာ စက္ရုပ္သာသာၿဖစ္သြားၾကသတဲ႔
တစ္ခ်ဳိ႕ေသာပြင္႔လင္းမႈေတြကေတာ႔
ခ်စ္သူတစ္ခ်ိဳ႕ကို စိမ္းခဲ႔တယ္။

တစ္ခါကေပါ႔ ညေနေစာင္းမွာငိုခဲ႔တယ္။
လူတစ္ေယာက္မွာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ
ဘယ္ေလာက္ဆံုးရႈံးသလဲလို႔႔
ငါ႔ မ်က္ရည္မ်ားမ်ား သက္ေသအၿဖစ္
လိမ္႔ဆင္းသြားၾကတယ္။

Labels: ကဗ်ာ

posted by Bluecoffe @ 09:02 PM hits(129) 5 Comments
ေ၀းကြာၿခင္း၏ ေနာက္ကြယ္
Friday, November 6th, 2009

ႏြယ္ပင္ရယ္….ငါခ်စ္တယ္..
ရင္နာလည္း….ခ်စ္အံုးမယ္..
ေဘးကတိုးတိုး..လာဆိုသလို
အလြမ္းေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးေဆးေရာင္ၿခယ္ၾက
အ ေနတဲ႔ပါးစပ္ၾကီးနဲ႔မွ
ရင္ခုန္သံေတြကစကားမ်ားတယ္။

ငါတို႔ေဝးကြာသတဲ႔လား
မင္းကို မခ်စ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ဆင္ေၿခက
ေဝးကြာသတဲ႔လား မမ ရယ္..။

ေညာင္ပင္မွာကပ္ေပါက္တဲ႔ ႏြယ္ပင္
ဘယ္အထိ ဘဝင္ျမင္႔ႏိုင္မွာမို႔လဲ
အဲဒီႏိုင္ငံက ႏွင္းေတြပဲၿဖစ္လိုက္ပါေတာ႔
စိုစိုစြတ္စြတ္ အၿမဲတမ္းၾကည့္ေနခ်င္
ေရာ႕ ဒီမွာ မီးလင္းဖိုေလး တစ္ထည္
ေတြ႔ခ်င္တယ္..
ေတြ႔ခ်င္တယ္…
ေတြ႔ခ်င္တယ္….
ဒီေကာင္ျမိဳသိပ္ခဲ႔
အခု
မမ ေရာက္လာတတ္တဲ႔
ည ၇ နာရီေတြ မီးပ်က္ေနရ။

သြားတက္ေလးေတြေပၚေအာင္ၿပံဳး
လိုက္
ရယ္ဒီမိတ္အလြမ္းတစ္ထုပ္နဲ႔
ဘယ္လို ပန္းပုရုပ္လဲ
အိပ္မရေအာင္ကို အိပ္မက္မက္ခဲ႔ရတယ္။

ပန္းပြင္႔တိုင္းပန္ေပးခ်င္တဲ႔သူ
မမုန္းပဲနဲ႔မခ်စ္ခဲ႔သူ
တိုးတိတ္စြာပဲၾကည့္ေနခဲ႔ပါတယ္..
မ်က္ရည္စက္လက္
တတ္ႏိုင္သေလာက္ေမွ်ာ္လင္႔
ၾကည့္ေနက်ဓာတ္ပံုေတြ၀ါးသြားတဲ႔တစ္ေန႔
ဆုေတာင္းခဲ႔
ေနာက္ဘ၀
ခ်စ္ခြင္႔
…

သဒၵါမတတ္ စာမတတ္
ဗမာစကားေတာ႔တတ္ပါတယ္
ခ်စ္တယ္လို႔ေၿပာဖို႔အတြက္
ေနာက္ထပ္ဘာသာစကား
တတ္ရအံုးမယ္။

Labels: ကဗ်ာ