သိုးေက်ာင္းသားအခ်စ္

ေၾကကြဲစြာ နားလည္ခဲ့တယ္ အခ်စ္ဆိုတာ ရက္စက္တဲ့ နတ္ဖုရား ေတာမွာဖြားလို႔ ျခေသၤ့မရဲ႔ ႏို႔စို႔ၿပီး ႀကီးျပင္းလာသူပါလားကြယ္။ သူ႔ရဲ႔ ေတာက္ပတဲ့ မီးလွ်ံ ငါ့ကို ရိုးတြင္းျခင္ဆီအထိ ေလာင္ကြ်မ္းေစခဲ့တယ္။ ညမ်က္ခံုးေအာက္က စူရွမာေၾကာတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္သူရယ္ မင္းရဲ႔ သိုးေက်ာင္းသားရင္ခြင္ တစ္ခါေလာက္ ျပန္ဝင္ပါဦးလား တစ္ခါေလာက္ နမ္းပါဦးလား ဪသာ္.. အခ်ည္းႏွီးအနမ္းဆိုတာလဲ ၾကည္ႏူးမႈကို ေပးစြမ္းတာပါပဲ ရက္စက္တဲ့မိန္းကေလးရယ္..။ သီယိုကရီးတပ္စ္ (ဘီစီ ၃၀ဝ-၂၅၀ခန္႔) by YinWayKyal | 8/16/2012 06:08:00 AM

အေမ့႐ုပ္ရည္

အေမ့ပါးျပင္ သနပ္ခါးမရွိေပမယ့္
သားအေပၚထား ေမတၱာစြမ္းေၾကာင့္ ေခ်ာေမာေနဆဲ။
အေမ့ခႏၶာ ၀ၿဖိဳးေပမယ့္
သမီးအေပၚထား ေစတနာစြမ္းေၾကာင့္ ၾကည့္ေကာင္းေနဆဲ၊၊
အေမ့လက္ဖ်ား ၾကမ္းတမ္းေပမယ့္
ေျမးအေပၚထား စိတ္ထားစြမ္းေၾကာင့္ ႏူးအိေနဆဲ။
အေမ့ေျခဖ၀ါး ကဲြအပ္ေပမယ့္
သားသမီးေပၚထား သတိၱစြမ္းေၾကာင့္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနဆဲ။
အလုပ္မ်ားစြာ သားေျမးမ်ားေၾကာင့္
လုပ္ေနရလဲ တစ္ခ်က္မညည္း ပင္ပန္းႀကီးလဲ လုပ္ေနဆဲပါ
လုပ္လ်က္ပဲမုိ႔ အေမ႐ုပ္ရည္ ၾကမ္းတမ္းေနလဲ
သားတုိ႔တြက္ေတာ့ ၾကည့္ေကာင္းပါ၏
"ေမာင္ေစတနာ"

အရုိင္းအခ်စ္

ငယ္ငယ္ကအရုိင္းအခ်စ္
အပိုင္းပုိင္းဖ်တ္လုိ႔ထားခဲ့ျပီ
ဆင္းစားလုိ႔ေတြးေတာျပန္ေျပာလုိ႔ခက္တဲ့
အေတြးမ်ဳိးနဲ႔မင္းကိုငါခ်စ္ခဲ့မိတယ္
ဒါေပမဲ့...ျပန္ဆင္းစားရင္ေရးေရးေလးေတာင
မေပၚေတာ့ဘူး.....
ေမာင္ရဲဝင္းႏုိင္"

ဓာတ္ပုံ

မျမင္တဲအခါ စိတ္ေျဖသာေအာင္... ခါခါထက္ခါ ၾကည့္မိပါသည္... ရင္မွာလိႈက္ခုံ ခ်စ္ဓာတ္ပုံကုိ... ခ်စ္သူေပးထား ခ်စ္ကုိပြားမိႈ႔... လြမ္းအားၾကြယ္ဝ ဒီတစ္ညဝယ္... ဖြဖြနမ္းကာ စိတ္ေျဖသာသည္... ရင္မွာလြမ္းလုိ႔ ခ်စ္သူရယ္... ဓာတ္ပုံထဲတြင္ ခ်စ္ရုပ္သြင္ကုိ... ျပန္ျမင္ရဆဲ ေငးေနဆဲမွာ... သက္ပန္ရည္စူး ေမာင့္ခ်စ္ဦး၏... ၾကည္ႏူးဖုိ႔စကား အသံၾကားခ်င္သည္... အလြမ္းတစ္ည ရင္ႏြမ္းလွ်ခ်ိန္... ခ်ိဳျမသံသာ ၾကားလုိပါ၍... ရင္ခုန္စြာျဖင့္ ခ်စ္ဓာတ္ပုံရယ္... စကားတက္ရင္ ေကာင္းလိမ့္မယ္...

ခိုတစ္ေကာင္ရဲ႕သီခ်င္း

အခ်ိန္ရမယ္ဆို ...
ေမတၱာတရားအေၾကာင္း ေျပာျပမယ္
ဉာဏ္ပညာအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးမယ္
စိတ္၀င္စားမယ္ဆို ...
မက်က္ေတာ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြအေၾကာင္းေျပာလို႔
တစ္ဦးအနာကို တစ္ဦးက လွ်ာနဲ႔ရက္ေပးရင္း
အခ်င္းခ်င္း ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေပးသင့္ ေပးရမယ္။

ကိုယ့္အကုသိုလ္နဲ႔ ကိုယ္
ခဏ ခဏ က်ကြဲေနတဲ့ေကာင္
ဒါေတာင္ အသံျမည္ခြင့္ မရခဲ့ ...
ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အေၾကာင္း
ခိုတစ္ေကာင္လို ညည္းမေနခ်င္ဘူး
အဆင္မေျပမႈေတြကေတာ့
ေတာက္တဲ့ တစ္ေကာင္လုိ
ေျခၿမဲ လက္ၿမဲ
ဘ၀က ေသေပးမွ ေက်ေအးမွာလား။

အၿမီးေတာင္ မက်က္ေသးဘူး
ေခါင္းစားလိုသူေတြက ခပ္မ်ားမ်ား
အဆီတ၀င္း၀င္း ကိုယ္က်င့္တရားမ်ားနဲ႔
ဟီးဟီးထ အရွက္မဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ား
ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔
သြားၾကားထိုးတံ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္ ဟန္ေရးျပသူမ်ား
ကိုယ့္ထက္နိမ့္တာေတြကို
ေမာ့ေမာ့ၾကည့္ရတာ နာတယ္။

လူညံ့အေၾကာင္းေတြသိဖုိ႔
ငါကိုယ္တိုင္ ညံ့ေပးလိုက္ရျခင္းမ်ား
ကမာၻ႔သတင္းစာမ်ားနဲ႔
တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ မနက္စာမ်ား
ဖြတ္ေက်ာေပၚ ထင္းေခြၿပီးခ်က္ျပဳတ္တဲ့ညစာ
ဘာမွ မရွိရင္ေတာ့
ေရေသာက္ ဗိုက္ေမာက္ အိပ္ေနလိုက္႐ံုပဲ
တစိမ္းျပင္ျပင္ မ်က္ႏွာေတြၾကား
အေသြးတူ အသားတူခ်င္း နင္းတာ ရြံတယ္

ႏြမ္းနယ္တဲ့ ဦးေခါင္းကိုထူရင္း
အေရခံြလဲ ေျမြတစ္ေကာင္လို လူးလြန္႔
အေကာင္ေသးေပမယ့္ ဇ,ရွိတယ္ဆိုဆို
ေျမြေပြးမွန္းသိေအာင္ အေမာက္ေထာင္တယ္ဆိုဆို
လမ္းေတြေပ်ာက္ေနသေရြ႕
လမ္းေတြေလွ်ာက္ေနၾကဦးမွာဘဲ
လမ္းဟာ
အေၾကြေစ့သံ တခၽြင္ခၽြင္နဲ႔ ...
အိမ္ျပန္ဖု႔ိ လွမ္းေနဦးမယ္ထင္မယ္။

ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အေၾကာင္း
အဆင္ေျပတာ မေျပတာေတြလည္း
ခိုတစ္ေကာင္လို ညည္းမေနခ်င္ေတာ့ဘူး ...။ ။

"ေလျပည္"

တစ္ေန႔ေတာ့ၿပန္လာခဲ့ပါ့မယ္ . . . ေမေမ

ဟိုးအေ၀းမွာ

ၾကယ္စင္ေတြ..သူတို႔စြမ္းသေလာက္

မႈန္ၿပၿပေပမယ့္..“ လင္း ” ၿပရွာတယ္ ေမေမ

ကၽြန္ေတာ္ေရာ...ေမေမ့အတြက္

ဘယ္လို သစၥာတရားေတြနဲ႔

ဘယ္လို ေမတၱာတရားေတြနဲ႔

“ လင္း ” ၿပခဲ့ၿပီးၿပီလဲဟင္ ...

ေမေမ

ကၽြန္ေတာ္တို႔အရပ္မွာ

ေနေတြမပြင့္ဘူး .. လေတြမသာဘူး

အခ်ိန္တိုင္းမွာ ဖိႏွိပ္စီးပိုးမႈေတြနဲ႔

ဘယ္လိုမ်ား ေနသာစရာေကာင္းမွာတဲ့လဲ

ဂါရ၀တရား နဲ႔ ရိုေသမႈဟာ

လူ႔ဘံုသမိုင္းမွာ ေပ်ာက္ဆံုးေနေလရဲ႕

ေမေမသင္ၾကားခဲ့သမွ်

ကၽြန္ေတာ့္မွာ . . . . ေနာင္တ ဆိုတာကိုအေဖာ္ၿပဳလို႔

ခရီးၾကမ္းကို ဆက္လက္လႊင့္ေနမိဆဲ

ေမေမ

ဒီေၿမဒီေရဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့

တမာခါးေတြစိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ ပူၿပင္းစူးရွ

ကႏၱာရသက္သက္ရယ္ပါ ေမေမ

တခမ္းတနား အေဆာက္အအံုေတြနဲ႔

မီးရထားၿဖဴၿဖဴၾကီးေတြနဲ႔

သူတို႔ဟာ စက္ရုပ္ေတြမ်ားလားေမေမ

အခ်ိန္တန္အိပ္ အခ်ိန္တန္စား

ဘ၀ဟာ ေနၿခင္းလား... ေသၿခင္းလား

ဘယ္လို အသိတရားမ်ိဳးေတြနဲ႔

ကၽြန္ေတာ္ဆက္ေနထုိင္ရမလဲဟင္ ေမေမ