ရင္ဆိုင္ၾကမယ္

ခ်စ္သူေရ..... ျမင္းရထားေတြကို လက္ျပမတားေတာ႔ဘူး ကိုယ္ဖိနပ္ေလးနဲ႔ပဲ ကိုသြားၾကမယ္။ အေဝးၾကီးကို ေရြးလ်ားခ်င္မွေတာ႔ လမ္းတုိ႔ရဲ႕ အလ်ားကိုလည္း..ရင္ဆိုင္ရဲရမွာေပါ႔။ ။

ခ်စ္သူ...သို႔

ေၿမၾကီးၿဖစ္မွေတာ့ မိုးလြတ္ပါ့မလား...လို႔ေတြးမေနနဲ႔ေတ့ ခ်စ္သူေရ...တို႔တေတြေပခံလိုက္ၾကစို႔ရဲ႕။ မေသခ်ာတာေတြကေတာ့အမ်ားၾကီးပဲ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာေလးေတြလည္းရွိတတ္လို႔ တို႔...ေစာင့္...ရ ဦးမယ္။ (မၾကာခင္မွာ လင္းရနံ႕ေတြေဝလာမွာပါပဲ ကိုယ္ယံုတယ္) ဘယ္သူမဆို မနက္ၿဖန္ခါကိုေတာ့ ေနထြက္ခြင့္ေပးရမယ္ေလ။ ။ "တာရာမင္းေဝ"

သီအိုရီ

ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းတန္ေစဖို႔.... မင္းေျခလွမ္း မမွားပါေစနဲ႔.... အိုင္ေတြ႔တိုင္း ေျခေဆးတတ္တဲ့သူေတြရွိ္မယ္ ေျခေတြ႔တိုင္း ေရေဆးေပးတဲ့အိုင္ေတာ့ မင္းမျဖစ္ေစနဲ႔...... ေဖာက္ျပန္တတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ထက္.... ညဌက္တစ္ေကာင္ဟာ........ ပိုျပီး အဖိုးထိုက္ပါတယ္..... ကဲ... မင္းရဲ ႔ ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းတန္ေစဖို႔.... မင္းေျခလွမ္း မမွားပါေစနဲ႔.... ရဲရင့္နီ (၂၃.၁၂.၂၀၀၉)

ငါ႔....ငါ

ငါ႔ လမ္း ငါ ေဖာက္.... ငါ႔ ခရီး ငါ ဆက္ေလွ်ာက္မယ္.... ငါ႔ စိတ္နဲ႔ ငါေတြးျပီး ငါ႔ သမိုင္း ငါ ေရးမယ္..... ငါ႔ အျမင္နဲ႔ ငါ မို႔ ငါ႔ အယူဝါဒ ကို ငါ ဆုပ္ကိုင္မယ္..... ငါ႔ စည္းနဲ႔ ငါ႔ ကမ္း ငါ႔ လမ္းနဲ႔ ငါ လွမ္းမယ္...... ငါ႔ အေၾကာင္း ငါ သိလို႔.... ငါ႔ဘဝ ငါ ၾကည့္မယ္.... ငါ႔ အလုပ္ ငါ လုပ္လို႔.... ငါ ျဖစ္တာ ငါ ခံမယ္.... ေသျခာတစ္ခုကေတာ့ ငါ မွန္တာ ငါ သိဖို႔နဲ႔.... ငါ ဆိုတာ လူပီသဖို႔ဘဲ အေရးၾကီးတယ္။။ (၁၀.၀၃.၂၀၁၀)

ခဏေလးမ်ား

ဘဝ ဟာ ဖေယာင္းတိုင္တတိုင္လိုဘဲ...... ငါ့ကိုယ္ငါထြန္းညွိ..... တျမိဳက္ျမိဳက္နဲ႔ ေလာင္းကၽြမ္းလာလိုက္တာ.... မီးစာေတာင္ကုန္လုျပီေလ..... ဘဝဆီမွာ.... ယူရမွာလား..... ေပးဆပ္ရမွာလား ..... စဥ္းစားေနရင္းနဲ႔ဘဲ.... ေတာင္စြယ္မွာေတာင္.... ေနေရာင္ကြယ္လုျပီေလ..... ငါ လူေတြအတြက္.... အလင္းေရာင္... ေဆာင္ၾကဥ္းေပးခဲ့သလား...... ငါ လူေတြအတြက္.... အေမွာင္တိုက္... ေဆာင္ၾကဥ္းေပးခဲ့သလား...... ငါ့အတၱ ဥခြံငါခြဲ.... ရဲရဲၾကီးငါ့ ကိုယ္ငါေမးမယ္..... ငါေရးခဲ့တဲ့ သမိုင္း ရာဇဝင္ မရိုင္းခဲ့ဘူး..... ငါေပးခဲ့တဲ့ ေမတၱာ အစြန္းအထင္း မရွိဘူး...... ငါဆိုခဲ့တဲ့ သစၥာ... ေဖာက္ျပန္မႈ မရွိဘူး.... ငါ့သိကၡာ ငါလံုလို႔ ငါ့လိပ္ျပာ ငါသန္႔တယ္..... သူမ်ားေတြ ဝင္ေရးသြားတဲ့ ငါ့သမိုင္း ဘာျဖစ္ျဖစ္ ငါဂရုမစိုက္ဘူး.......... ငါဘယ္လို ေနသြားတယ္ဆိုတာဘဲ အေရးၾကီးတယ္..... ငါဘာေတြ ရ သြားတယ္ဆိုတာ ထားခဲ့လိုက္မယ္..... စိတ္ေတြကိုေမ်ာလြင့္မယ္.... အတိတ္ေတြကိုေမ့ထားမယ္.... လူ႔ ဘဝ ဆိုတာ အိမ္မက္ဘဲျဖစ္တယ္။ ။

“ မွာပါရေစ … ေျပာပါရေစ ”

ကိုယ္ေသရင္ မငိုနဲ႔၊ ပါးစိုရံုရွိမွာေပါ့။ သပိတ္မသြတ္နဲ႔ လြတ္ၿပီးသား၊ ကၽြတ္ၿပီးသား။ ထမင္းမထုတ္နဲ႔၊ သိုးစာ၊ ပုပ္စာ၊ ျဖဳန္းတီးစာ။ အိုးမခြဲနဲ႔၊ အိုးမလိုဘာကိုမွ ကိုယ္မစြဲဘူး။ အပြင့္အခက္ယူမသြားနဲ႔၊ ျပန္လိုက္ရမယ့္အစားမဟုတ္ဘူး။ ရက္လည္၊ လလည္၊ ႏွစ္လည္ ဘာကိုမွ မလည္နဲ႔၊သံသရာႀကီးမွာလည္ခဲ့သူ။ ကိုယ္ေသရင္ မငိုနဲ႔ ႀကိဳႀကိဳၿပီးေသထားသူ။ “ဘုရားရွင္ရဲ႕ဂုဏ္ေတာ္”ကိုျမတ္ႏိုးပူေဇာ္ရင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ အေသရင္းထားသမို႔ မရဏမင္းဆီေပ်ာ္ေပ်ာ္သြားမွာ။ ၿပီးေတာ့ ေျပာပါရေစ - သာသနာ၊ စာေပ၊ ပရဟိတ လုပ္လက္စေတြကိုဆက္လုပ္ဖို႔၊ ေဟာဒီခ်စ္ရတဲ့ မိခင္ေျမကို ျပန္လာခဲ့မယ္မုခ်။ ဒီေတာ့ ကိုယ္ေသရင္ မငိုနဲ႔၊ ေျဖသာစမ္းပါ၊ ၿပံဳးစမ္းပါ လူသာဆံုးတာက်န္တာမရံႈးဘူး။ မွာခဲ့ၿပီ၊ ေျပာခဲ့ၿပီေနာ္၊ ဒါပါပဲ။ ။ မိုးဟိန္း (သားဂ်ာနယ္ေက်ာ္)

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ

ရာသီဥတုေတြ ေျပာင္းလဲေနသလိုပါပဲ။ လူ႔ဘ၀ဆိုတာလည္း ေဟာင္းလိုက္ သစ္လိုက္။ ဖုန္းစာအုပ္ကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ ပလူပ်ံေနတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ..ဘယ္ ဖုန္းနံပါတ္ကုိမ်ား စိတ္အားထက္သန္ျပီး ေရးမွတ္ခဲ့မိလဲ... ဒီေန႔ထိ ဘယ္ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔မ်ား အဆက္အသြယ္ အျမဲရွိခဲ့သလဲ... ကုိယ့္ကိုယ္ျပန္ ဆန္းစစ္ၾကည့္မိတယ္။ လူ႔ဘ၀ဆိုတာ ရထားတစ္စီးလိုပဲ... သြားတဲ့ ခရီးတစ္ေလ်ာက္မွာ လူေတြက တက္လာၾကတယ္။ ဆင္းသြားၾကတယ္။ ေနရာသစ္၊ ပတ္၀န္းက်င္သစ္မွာ အိမ္သစ္၊ ရာသစ္ေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြအသစ္ေတြနဲ႔ ဆံုမယ္။ မိတ္ေဆြသစ္ ဖဲြ႔ဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ေပးဆပ္ခဲ့ဖူးလဲ... မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ဖို႔ အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ေပးဆပ္ခဲ့ဖူးလဲ... အခ်ိန္ေတြရဲ႕ အေျပာင္းအလဲၾကားမွာ ရွိရင္းစဲြ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ဟာ တေျဖးေျဖးက်ဲလာခဲ့တယ္။ ညအခါ မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ရင္ ၾကယ္ေလးေတြဟာ တစ္စုတစ္စည္းထဲ ရွိေနသလိုပဲ.. တကယ္တမ္းေတာ့ ၾကယ္ေတြဟာ တစ္ပြင့္နဲ႔ တစ္ပြင့္ အရမ္း ေ၀းကြာၾကတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြက အမ်ားၾကီးပဲ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္တူကိုယ္တူ ေပါင္းဖက္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ဘယ္နွစ္ေယာက္ရွိလဲဲ... ဘယ္နွစ္ေယာက္နဲ႔မ်ား အဆက္အသြယ္ အျမဲရွိလဲ...နွစ္ေတြၾကာလာမွ အဆက္အသြယ္ နည္းခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြ လူေလာက ကေန တေျဖးေျဖး ထြက္ခြာ သြားမွန္းသတိျပဳမိတယ္။ လူေတြဟာ အသက္(၂၀)မွာ အခ်စ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အသက္(၃၀)မွာ လက္ထပ္ဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အသက္(၄၀)မွာ ေအာင္ျမင္မွုကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အသက္(၅၀)မွာ ၾကြယ္၀ဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အသက္(၆၀)မွာ ျပည့္စံုုဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အသက္(၇၀)မွာ က်န္းမာဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အသက္(၈၀)မွာ အိပ္လိုက္ျပီးရင္ ျပန္နိုးလာဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ သာမန္သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုယ့္မွာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲ .... ကိုယ္ကေရာ သူတို႔အတြက္ ဘယ္လို သူငယ္ခ်င္းမ်ဳိးလဲ.....? သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင္ငိုတာကို မျမင္ဖူးဘူး။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင္ငိုဖို႔အတြက္ သူ႔ပုခံုးကို ဌားေပးတယ္။ သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္မိဘနာမည္ေတြကို မသိဘူး။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္မိဘ ဖုန္းနံပါတ္ကို သူ႔စာအုပ္မွာ ကူးထားတတ္တယ္။ သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္ျပႆနာကို ေဆြးေႏြးမယ္။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္ျပႆနာကို ေျဖရွင္းကူမယ္။ သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္ပါတီမွာ ၀ိုင္တပုလင္း ယူလာလိမ့္မယ္။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္ပါတီ မစခင္ကတည္းက လာကူျပီး ပဲြျပီးမွ ျပန္တတ္တယ္။ သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူအိပ္ေနခ်ိန္မွာ သင္ဖုန္းဆက္တာကို စိတ္ဆိုးမယ္။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင္ဘာျဖစ္လို႔ အခုမွ ဖုန္းဆက္ရသလဲလို႔ စိတ္ပူမယ္။ သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္စိတ္ကူး အခ်စ္ဇာတ္ကို စပ္စုမယ္။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္စိတ္ကူးကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာခိုင္းမယ္။ * သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္အိမ္လာလည္ရင္ ဧည့္သည္လိုေနမယ္။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္အိမ္လာလည္ရင္ ေရခဲ ေသတၱာကို သူကိုယ္တိုင္ ဖြင့္မယ္။ * သာမန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင္နဲ႔ ကေတာက္ကဆတ္ျဖစ္ျပီး သူငယ္ခ်င္း အျဖစ္ကေန ရပ္စဲမယ္။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင္နဲ႔ ကေတာက္ကဆတ္ မျဖစ္ရင္ သူငယ္ခ်င္း မစစ္ဘူးလို႔ ထင္မယ္။ သာမန္ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က သူ႔အနားမွာ သင္အျမဲရွိေနတာကို လုိလားတယ္။ အစစ္အမွန္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သင့္အနားမွာ သူအျမဲရွိေနတာကို လိုလားတယ္။ ေလာကၾကီးတြင္လူတစ္မ်ဳိးရွိသည္..... တျခားလူ မသိေသာ ကိုယ္၏လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္မ်ားကို သူသိသည္။ ကိုယ္စာမရေသာအခ်ိန္တြင္ ရွင္းျပတတ္ျပီး ကိုယ္အမွား လုပ္မိေသာအခ်ိန္တြင္ ကိုယ့္ဘက္မွရပ္တည္ျပီး ၀န္ခံေပးတတ္သည္။ အားငယ္ေသာအခ်ိန္တြင္ အားေပးတတ္ျပီး ၀မ္းနည္းေနသည့္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ နွစ္သိမ့္တတ္သည္။ ကိုယ္အဆင္ေျပလွ်င္ သူ႔ကိုေမ့ေနတတ္ျပီး အဆင္မေျပေသာအခ်ိန္မ်ားတြင္ ကိုယ့္ရင္ဖြင့္သမွ်ကို စိတ္ရွည္ရွည္ျဖင့္ နားေထာင္ေပးတတ္သည္။ ကိုယ္နွင့္အတူ ရွိေနမည့္ အခ်ိန္မ်ားက ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ထက္ပင္ ၾကာရွည္ခိုင္ျမဲတတ္သည္။ ထိုလူမ်ဳိးကို သူငယ္ခ်င္း ဟုေခၚသည္။ အမ်ားဆီကသင့္ဘာမ်ားေမ်ာ္လင့္ထားပါသလဲ့.... အဲဒီအရာေတြကိုအမ်ားကိုျပန္ေပးလိုက္ပါ.. .ကိုယ့္အတြက္သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမရွိရင္ေတာင္သူမ်ားအတြက္ေကာင္းေအာင္ၾကိဳးစားေပးလိုက္ပါ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ေဆြမ်ိဳးလည္းမဟုတ္၊ ေမာင္ႏွမလည္းမဟုတ္၊ မိသားစု၀င္လည္းမဟုတ္တဲ့ ကိုယ္ရဲ႕အရင္းႏွီးဆံုး သူစိမ္းေတြပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္း အစစ္အမွန္မ်ိဳး ကိုယ့္ေဘးမွာ ရွိေနရင္ေတာင္ လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးမသြားေစနဲ႕ေနာ္။ သင့္အနားမွာ သူအျမဲရွိေနတာကို လိုလားေနလို႔ ပဲေလ ။ ငါဒီလို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ မင္းအတြက္ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။