အေပ်ာ္

မေန႔ညက အေပ်ာ္ ဒီေန႔ထိ ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ မေန႔ညက ၾကည္ႏူးမႈ ဒီေန႔ထိ ၾကည္ႏူးမိတယ္။ ဒီအေပ်ာ္နဲ႔ ၾကည္ႏူးမႈ ေပ်ာက္ကြယ္မွာကုိ စုိးရိမ္မိလုိ႔ ရင္၀ယ္အၿမဲ မျဖစ္မေန ထိန္းခ်ဳပ္ရင္းနဲ႔ သိမ္းထားတယ္ေလး ...... ။ ခ်စ္ပါတယ္ ျမတ္ႏုိးစြာ ဆုိခ်င္တယ္ ယံုတ၀က္ မယံုတ၀က္ မလုပ္ပါနဲ႔ ႐ူးမုိက္စြာ ခ်စ္တာပါ။ စဲြလမ္းတယ္ မျမင္ရရင္ ႐ူးခ်င္တယ္ ေတာင့္တတာ ေနတုိင္းကုိ လြမ္းစိတ္နဲ႔ ခ်စ္တာပါ။ အႀကိမ္တစ္ေထာင္မက ေျပာေနရလဲ ရင္ထဲက စကားလံုးေတြ မကုန္ခမ္းႏုိင္ေအာင္ ခ်စ္တာပါ ။ ငါ မင္းကုိ ဘ၀တစ္ခုလံုးအတြက္ သိပ္ခ်စ္တယ္။ ေမာင္ေစတနာ

လြမ္းခ်င္း

လြမ္းစိတ္ေတြျဖင့္ ခ်စ္ေနမိသည္။ ခ်စ္စိတ္ေတြျဖင့္ တမ္းတမိသည္။ တမ္းတရင္းျဖင့္ ေမွ်ာ္ေနမိသည္။ ေမွ်ာ္ေနရင္းျဖင့္ ေတြ႕ခ်င္မိသည္။ ေတြ႕ခ်င္စိတ္ျဖင့္ လြမ္းေနမိသည္။ လြမ္းလြန္းလြန္လုိ႔ လြမ္းကာေနသည္။ ေမာင္ေစတနာ

နင့္ကို ငါ ခ်စ္ တယ္

နင့္ကို ငါခ်စ္တယ္ ေနေရာင္ျခည္ကို ခ်စ္သလို ေလထုကို ခ်စ္သလို ေရေငြ႔ကို ခ်စ္သလို ပင္လယ္ကို ခ်စ္သလို ပန္းေတြကို ခ်စ္သလို ေလာကၾကီးကို ခ်စ္သလို ငါ့ကိုယ္ငါ ခ်စ္သလို နင့္ကို ငါ ခ်စ္ တယ္ နင့္လက္ကို ငါတဲြထားတယ္။ တစ္ခါတေလ ျဖတ္တုိက္သြားတဲ့ လမ္းေဘးက ေလရိုင္းရဲ႕ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ ရွိေပမယ့္ တဲြထားတဲ့ နင့္လက္မွာ အေႏြးဓာတ္ေတြ ရွိေနေသးရင္ ေလရိုင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကမ္းပါေစ ငါ မမႈဘူး။ လူတိုင္းမွာ စကားလံုးကုိယ္စီရွိတယ္ ပံုျပင္ ဇာတ္လမ္း ကိုယ္စီရွိတယ္။ ငါတို႔မွာလည္း ငါတို႔ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ရွိတယ္ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ အျပံဳးကိုယ္စီကို တဲြလက္နဲ႔အတူ ငါတို႔ဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။ *ႏုိင္းႏုိင္းစေန*

ေပါင္းစပ္ျခင္း

အေၾကာင္းအရာက ကဗ်ာ အအိပ္ႏႈတ္ခဲ့မ်က္လံုးငိုသံနဲ႔ ထြန္းခ်ဳပ္မဲ့ညအလယ္သန္းေခါင္ ေပါင္းစပ္ျခင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္းမဲ့အလင္းတရားက မနက္တဖန္လင္းေစျပန္ၿပီ။ ေနေရာင္ကို အေသအခ်ာေရွာင္ခ်င္ေတာ့ လမင္းကို ငါအလင္းတဝက္ေပးခဲ့ရတယ္။ တိမ္နက္အသံမွန္စြာနဲ႕ ငါ့ရင္မ်က္ထန္ရေအာင္ လမင္းက လိႈင္းမျဖည့္ခဲ့ဘူး။ မထူးပါဘူး ရူးရင္ေတာင္ သိပ္မခမ္းနားလို႕ လမင္းအၿပံဳးကို အႀကိဳလင့္ေနရတဲ့ဘဝ။

ရူ႕ေထာင္႔ (ေဒါင္႕)

မွန္သလား…မွားသလား ဒီေနရာမွာ ဒီေမးခြန္းဟာ အေျဖမရွိတဲ႔ စကား။ အနုပညာ ငါျမတ္နုိးလုိ႕ ေဆးစက္က်ရာ အရုပ္ထင္ဖုိ႕ သရုပ္ျပနုိင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ဟန္ေဆာင္ျခင္း အတတ္ပညာ ငါမကြ်မ္းက်င္ခဲ႔ေလေတာ႕ “မိတ္ေဆြေရ” မင္းရူ႕ေထာင္႔(ေဒါင္႔) မင္းအျမင္ လြတ္လပ္စြါ ေ၀ဖန္နုိင္ေပမယ္႔ ေစတနာအထူးနဲ႔ ငါရွႈေထာင္႔ ငါ႔အျမင္ မင္းသိေအာင္ေတာ႔ လင္းခ်င္ေသးရဲ႕………… ေလာကၾကီးကုိ မင္းအျမင္ခပ္ပါးပါးနဲ႔ တစ္ဖက္တည္း မၾကည္႔ပါနဲ ့လားကြာ “ဗုဒၶနွင္႔အနုပညာ ဘာဆုိင္လုိ႔လဲ” ဆုိခဲ႔လိမ္႔မယ္။ ေရွးပေ၀သဏီ လက္ထက္ကပင္ “ဆုိ၊က၊ေရး၊တီး” အနုပညာဂုဏ္ေရာင္၀ါေၾကာင္႔ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းလင္းေျပာင္ခဲ႔၏။ တစ္ေခတ္ေျပာင္းေပမယ္႔ ေခတ္ေဟာင္းက သာသနာသမုိင္းကုိေတာ႔ “မိတ္ေဆြ” ေသခ်ာေလ႕လာလိုက္ပါ။ Posted by ျမန္မာ့အားမာန္

တိတ္တဆိတ္ အလြမ္း

သတိရစိတ္ေတြ ဆိတ္ဆိတ္ေနမိကာမွ

အလြမ္းေတြ တံခါးလာလာေခါက္ေနၾကတယ္။

တိုက္ဆုိင္မူ႔ေတြတိုင္း မ်က္လႊာခ်လုိ႔

လစ္လွ်ဴရွဴ႕ေနျပန္ေတာ႕ လြမ္းသက္ရွိဳက္သံတုိ႔

ဒီရင္ဘတ္ထဲတသဲဲသဲနဲ႔တုိး၀င္ေနၾကတယ္။

အျမင္႔ကုိေရာက္ဖုိ႔ ေ၀ဟင္ထဲ

ပ်ံသန္းခဲ႔ျပီးကာမွ ေျမျပင္ထက္ဆင္းသက္ဖုိ႕

ရင္ခြင္တစ္ခုလုံး နာက်င္ရမယ္ဆိုလည္း

အလြမ္းသင္႕ေနတာထက္ ပုိမယ္မထင္

ကမ္းရွိလွ်က္ ရြက္လြင္႔ေနရတဲ႔

ေလွငယ္ဟာ မုန္းတုိင္းထက္

ရွပ္တိုက္ေျပးသြားတဲ႔ အလြမ္းေလေျပနုေတြက

ရင္ခြင္အစုံကုိ အထိနာေစတယ္။

ရာသီမညီ ခ်ိန္ခါမလင္႔

ရြာတတ္တဲ႕မုိးကလည္း အလြမ္းသရုပ္ကုိ

ပီပီျပင္ျပင္ရုပ္လုံးေဖာ္ေနသလုိပါပဲ

အထီးက်န္ေန႔ရက္ေတြကုိ အလုိက္မသိ

ဥၾသသံေနွာလုိ႔ ေတးသီငွက္တုိ႔

လြမ္းေတးသီေနပုံက အက်ည္းတန္စရာ

တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေျဖသိမ္႕ရင္း
ဆိတ္ဆိတ္ေလး..လြမ္းလုိ႕။
Posted by ျမန္မာ့အားမာန္

ခုိင္နုငယ္ ၂၄.၄.၂၀၁၀ ၁း၅၄pm

အိပ္မက္

သိပ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္ခ်ားခ်ားႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ေလ႐ူးေတြတုိက္ေနတဲ့ေႏြဦးလို မငိုဘဲမ်က္ရည္က်ေန႐ုံပါပဲ... ရြက္၀ါေတြေၾကြေနသလိုေပါ့... ။ ရွပ္တုိက္ေျပးလႊားေနရတဲ့ေျမျပင္ မင္းရင္ခြင္ျဖစ္သင့္ေစခ်င္ခဲ့ အိပ္မက္ရဲ႕အျပင္ဘက္ ေျခတစ္ဖက္မွမခ်ႏိုင္ေသးသေရြ႕ေတာ့ ဦးေမာ့ေနေသးတဲ့မာနတခ်ဳိ႕ဟာ ေ၀းကြာျခင္းရာသီထဲ စိမ္းေ၀ဆဲျဖစ္ေနဦးမွာ... ။ အီေကြတာရပ္၀န္းက အၿမဲစိမ္းသစ္ေတာေတြရဲ႕အတြင္းဘက္ တစ္ခ်က္ေလာက္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္စမ္းပါ ရြက္၀ါတခ်ဳိ႕ စိမ့္၀င္သြားခဲ့တဲ့ေျမျပင္ ရင္ခြင္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရင္။